عشایر بختیاری

 

عشایر بختیاری شوشتر

 

 برای دیدن عشایر بختیاری به جنوب غربی ایران بروید

زندگی مردمان عشایر با کوچ پیوند خورده آن ها دو بار در طول سال بارو بندیل سفر می بندند، دل به کوه ها و کوهسارها می زنند و سختی های عبور از دره ها، رودخانه ها و کوه ها را به جان می خرند تا مراتع و آب و هوای بهتری پیدا کنند. در گذشته تعداد عشایر ایران بیشتر بود اما به مرور زمان خیلی از آن ها به یکجانشینی رو آوردند هر چند که هنوز هم هستند عشایری که به کوچ نشینی خود پایبند هستند و زندگی ساده و صمیمی مردمانشان در نقاط مختلف ایران در جریان است. اگر می خواهید بدانید کجا می شود عشایر بختیاری را پیدا کرد،به شوشتر و اطراف شوشتر سری بزنید.
عشایر بختیاری در چهارمحال و بختیاری، خوزستان، لرستان، کهگلویه و بویر احمد و اصفهان زندگی و به گویش بختیاری که از گویش های زبان لری است صحبت می کنند. با اینکه سال هاست بسیاری از این عشایر یکجا نشین شده اند اما هنوز هم بخشی از آن ها سنت دیرینه کوچ را از یاد نبرده اند و زمستان را در دشت های شرق خوزستان و تابستان را در غرب چهارمحال و بختیاری می گذرانند.
دیدن زندگی این عشایر و آشنایی با فرهنگ و رسوماتشان تجربه خوب و دلچسبی است، آن ها مردم شادی هستند که به موسیقی اهمیت زیادی می دهند و نوشیدن زیاد چای از عادت های همیشگی شان است.
زندگی عشایر عرب خوزستان:
عشایر عرب خوزستان از قبایل بسیار کهن و بزرگ تشکیل شده اند که همچنان در مناطقی از جمله حمیدیه ، سوسنگرد ، هویزه و شادگان زندگی عشایری دارند. این عشایر در ماه های اول سال برای استفاده از چراگاه های دشت های سوسنگرد به این منطقه می آیند.

در دوره قشلاق فقط قبایل عرب در دشت اهواز دوره قشلاقى خود را در این شهرستان مى‌گذرانند. در دوره ییلاقى قبایل عرب دام‌هاى خود را در اراضى کشاورزى و به‌خصوص اراضى زیرکشت غلات درو شده مى‌چرانند.

شهرستان‌هاى ایذه و مسجد سلیمان و دزفول که در حد شمالى استان قرار دارند، وضعیت مناسبى را براى استقرار عشاى کوچنده در ییلاق و قشلاق فراهم مى‌کنند. در این منطقه کوه‌هاى مرتفعى که ادامه کوه‌هاى زاگرس مبانى است، شمال منطقه را احاطه کرده است. این رشته کوه‌ها اغلب از جنگل پوشیده شده و حد مرزى بین استان خوزستان و چهارمحال و بختیارى و لرستان و از طرفى استان کهگیلویه و بویراحمد را به‌وجود مى‌آورند که به‌وسیله رودهاى پرآبى چون کارون، دز و خرسان که از دره‌هاى عمیق مى‌گذرند، از استان‌هاى یاد شده جدا مى‌شوند.

شهرستان ایذه قلمرو ییلاقى و قشلاقى ایل‌هاى بختیارى و بهمئى است، در حالى‌که شهرستان مسجد سلیمان با دارا بودن مناطق کوهستانى جنگلى در شمال، مطلقاً در قلمرو ایل بختیارى قرار دارد.

شهرستان‌هاى دشت آزادگان در غرب استان خوزستان و در حد مرزى بین ایران و عراق و شهرستان بندر ماهشهر در جنوب استان و در ساحل خلیج‌فارس یا دارا بودن دشت‌هاى وسیع، در قلمرو قبایل عرب قرار دارد. در دشت آزادگان قبایل بنى‌طرف و بنى‌صالح و دشت بندر ماهشر قبیله بنى‌کعب که از معروف‌ترین قبایل عرب به‌شمار مى‌روند، ییلاق و قشلاق مى‌کنند.