پل بند لشکر

درحال حاضر پل لشکر، سالم‌ترین پل بند به جا مانده از دوره ساسانی است. پل لشکر در دوره ساسانیان و خارج از دروازه لشکر شوشتر ساخته شده و کنار بقعه امامزاده عبداله قرار دارد. این پل دارای نقش حیاتی در ارتباط بین شوشتر با آبادیهای جنوب آن داشته است.
در انتهای ضلع شمالی برفراز صخره‌ای که ابتدای پل لشکر محسوب می‌شود یک اتاقک صخره‌ای به شکل چهارطاقی قرار دارد که ظاهرا قبل از اسلام کاربرد مذهبی(سمبل چهار عنصر مقدس آب، باد، خاک و آتش) و بعد از اسلام به نواقلی(اتاقک نگهبانی) تبدیل شده است.
در ضلع جنوبی پل لشکر بقایای سه آسیاب سنگی وجود دارد که آرد مورد نیاز ساکنان محلات مجاور را تامین می‌کرد.
جنس مصالح به کار رفته در ساختمان پل لشکر، ماسه سنگ و ملات ساروج است. طول پل ۱۲۴ متر و میانگین ارتفاع آن ۸/۳۵ متر است. طاق‌ها و شکل آنها از طاق‌های دوره صفوی است( پل لشکر در دوره صفوی تعمیر شده است) ولی شالوده اصلی پل مربوط به دوره ساسانی است.
در جریان مرمت پل لشکر توسط توسط اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در سال ۱۳۸۷ خورشیدی، دو گور اشکانی در کنار پایه های پل کشف شد.